Osmanlı Esnafında Suç Ve Ceza Osmanlı Devleti’nde esnaf iki gruba ayrılmıştı. Bunlardan biri, özel teşebüse dayanan serbest meslek kuruluşları idi. Bu esnaf grubu esnaf loncalarına bağlı bulunmaktaydı. Diğeri ise devlet işletmeciliği esasına göre dirlik ve ulufeye bağlı esnaftı[1]. Devletin, maş verdiği memur/işçi statüsündeki bu esnaf grubunun üzerindeki denetimi daha güçlüydü. Devlet için iş gören ve Osmanlı sarayının zaruri ihtiyaçlarını karşılamakla görevli bu esnaf grubunda tab ü alem mehterleri, çadır mehterleri, aşçı, helvacıyân, habazîn, câmeşuyân, hayatîn ile mürekepçi, kâğıtçı, kuyumcu, çilingir ve kazancı yer alırdı[2]. Yine güğümcü, kürkçü, hakâk ve saraç gibi sınıflar da saray esnafındandı. Devlete ait işyerlerinde maş karşılığı çalışan bu esnaf grubuna ehl-i hıref-i hâsa adı verilmekteydi. Devletin bunlar üzerinde doğrudan bir kontrol sistemi vardı. Author: Birleşik Yayınevi. Publisher: BİRLEŞİK YAYINLARI.